das Hauptsiedlungsgebiet

Aussprache: /ˈhaʊ̯ptˌziːdlʊŋsgəˌbiːt/

Worttrennung: Haupt·sied·lungs·ge·biet

اسم

منطقه اصلی سکونتگاه

Bedeutungen

منطقه‌ای که بیشترین تراکم جمعیت یا اصلی‌ترین محل سکونت یک گروه یا جامعه در آن قرار دارد.

Das Hauptsiedlungsgebiet der Ureinwohner lag am Fluss.منطقه اصلی سکونت بومیان در کنار رودخانه قرار داشت.
Die Archäologen untersuchten das Hauptsiedlungsgebiet der alten Zivilisation.باستان‌شناسان منطقه اصلی سکونت تمدن باستانی را مورد بررسی قرار دادند.
Die Stadt expandierte in das umliegende Hauptsiedlungsgebiet.شهر به منطقه اصلی سکونت اطراف گسترش یافت.