die Herrschaftslegitimation

Aussprache: /ˈhɛʁʃaftsləɡitimaˈt͡si̯oːn/
Worttrennung: Herr·schafts·le·gi·ti·ma·ti·on
اسم

مشروعیت حکومت، توجیه حاکمیت

Bedeutungen

1

فرآیند یا دلیلی که بر اساس آن یک حکومت یا قدرت حاکم، حقانیت و پذیرش خود را از سوی مردم یا نهادهای دیگر کسب می‌کند.

  • Die Herrschaftslegitimation des neuen Regimes war von Anfang an schwach.مشروعیت حکومت رژیم جدید از همان ابتدا ضعیف بود.
  • Wahlen sind eine Form der Herrschaftslegitimation in Demokratien.انتخابات شکلی از مشروعیت حکومت در دموکراسی‌ها است.
  • Die Kirche spielte eine wichtige Rolle bei der Herrschaftslegitimation der Könige.کلیسا نقش مهمی در مشروعیت حکومت پادشاهان ایفا می‌کرد.