„Für die Altertumskundler des 19. Jahrhunderts war die Sache aufgrund der antiken Quellen, der Berichte von Herodot, Poseidonios und anderen Geschichtsschreibern, völlig klar: Bei den kunstvoll verzierten Eisenschwertern, den goldenen Kleidernadeln und den eisernen Kannen und Kesseln, die man nun an immer mehr Orten vor allem in Süddeutschland und Frankreich fand, musste es sich um die ''Hinterlassenschaften'' von Kelten handeln.“
برای باستان‌شناسان قرن نوزدهم، این موضوع بر اساس منابع باستانی، گزارش‌های هرودوت، پوزیدونیوس و دیگر مورخان، کاملاً روشن بود: شمشیرهای آهنی با تزئینات هنرمندانه، سنجاق‌های طلایی لباس و کوزه‌ها و کتری‌های آهنی که اکنون در مکان‌های بیشتری، به ویژه در جنوب آلمان و فرانسه یافت می‌شدند، باید بازمانده‌های سلت‌ها باشند.
