die Historiolinguistik

Aussprache: /hɪstoʁi̯olɪŋˈɡuɪstɪk/

Worttrennung: His·to·ri·o·lin·gu·is·tik

اسم

زبان‌شناسی تاریخی

Beispiele

Die ''Historiolinguistik'' (oder: diachronische Sprachforschung) untersucht die Sprachgeschichte, d.h. die historische Entwicklung der Sprachen, ihre Verwandtschaftsverhältnisse, die Gesetze und Ursachen des Sprachwandels vor dem Hintergrund gesellschaftlicher Veränderungen sowie die Entwicklungstendenzen der Gegenwartssprache.“ Harro Gross: ''Einführung in die germanistische Linguistik.'' 3., überarbeitete und erweiterte Auflage, neu bearbeitet von Klaus Fischer. Iudicium, München 1998, Seite 191.زبان‌شناسی تاریخی (یا زبان‌شناسی دیاکرونیک) تاریخ زبان، یعنی تحول تاریخی زبان‌ها، روابط خویشاوندی آن‌ها، قوانین و علل تغییرات زبانی را در بستر تغییرات اجتماعی و گرایش‌های تحولی زبان معاصر بررسی می‌کند.