„Sein Mißmut steigert sich zu ''Invektiven'' auf die ‚saudummen Zeitungsartikel‘, auf das deutsche Volk, das ‚ernste Lektüre nicht liebt‘, auf die ‚üblen Prinzessinnenromane‘, die ihren Verfassern große Summen einbringen, ‚während ein Buch wie mein Steppenwolf im ganzen Reich keine Stelle fand, wo ein Vorabdruck möglich gewesen wäre‘.“
«بدخویی او به توهین‌هایی نسبت به مقالات روزنامه‌ای احمقانه، نسبت به ملت آلمان که «مطالعه جدی را دوست ندارد»، نسبت به «رمان‌های پیش پا افتاده شاهزادگان» که مبالغ کلانی را عاید نویسندگانشان می‌کند، بالا می‌گیرد، «در حالی که کتابی مانند گرگ بیابان من هیچ جایی در سراسر امپراتوری پیدا نکرد که امکان چاپ پیش‌شماره در آن وجود داشته باشد»»
