„Der Hauptgrund für diese innere Unentschlossenheit waren weder die tausend Zechinen, die ich beim ''Kassier'' im großen Café gelassen hatte, noch mein ziemlich wertvolles Hab und Gut, noch die Sorge, anderswo einen Lebensunterhalt zu finden; der Grund war Signora F., die ich anbetete und der ich noch nicht einmal die Hand geküßt hatte.“
«دلیل اصلی این تردید درونی نه هزار سکه طلایی بود که من نزد صندوقدار کافه بزرگ گذاشته بودم، نه داراییهای نسبتاً باارزشم، و نه نگرانی از یافتن معیشت در جای دیگر؛ دلیل، خانم اف. بود که او را میپرستیدم و حتی دستش را نبوسیده بودم.»
