„In Berlin wurde etwa über einen "Steineisenmeteoriten" berichtet, in dem Trümmer aus verschiedenen Silikatgesteinen in Nickeleisen eingebettet sind. Dieser differenzierte Meteorit könnte so entstanden sein: Ein ''Kleinplanet'' von 200 bis 500 Kilometer Durchmesser wurde von einem 50 bis 150 Kilometer dicken Brocken getroffen. Aus dem damals - vor 4,4 Milliarden Jahren - noch flüssigen Kern spritzte das Metall in ein Gemisch aus festen Trümmern, die auf diese Weise miteinander verklebt wurden.“
در برلین، مثلاً درباره یک «شهاب‌سنگ سنگی-آهنی» گزارش شد که در آن قطعاتی از سنگ‌های سیلیکاتی مختلف در نیکل-آهن جاسازی شده‌اند. این شهاب‌سنگ متمایز ممکن است اینگونه تشکیل شده باشد: یک سیارک با قطر 200 تا 500 کیلومتر توسط یک قطعه با ضخامت 50 تا 150 کیلومتر مورد اصابت قرار گرفت. از هسته آن زمان – 4.4 میلیارد سال پیش – که هنوز مایع بود، فلز به مخلوطی از قطعات جامد پاشیده شد که به این ترتیب به هم چسبیدند.
