„Das lateinische bonus glaube ich als ‚den Krieger‘ auslegen zu dürfen: vorausgesetzt, daß ich mit Recht bonus auf ein älteres duonus zurückführe […]. Bonus somit als Mann des Zwistes, der Entzweiung (duo), als ''Kriegsmann'': man sieht, was im alten Rom an einem Manne seine ‚Güte‘ ausmachte.“
من معتقدم که میتوانم کلمه لاتین bonus را به عنوان 'جنگجو' تفسیر کنم: با این فرض که bonus را به درستی به duonus قدیمیتر برمیگردانم. بنابراین Bonus به عنوان مرد نزاع، دوگانگی (duo)، به عنوان جنگجو: انسان میبیند که در روم باستان 'خوبی' یک مرد چه چیزی را تشکیل میداد.
