„Sie wollte sich darüber fast totlachen. Was sie dabei in aller Welt so lächerlich fand, war mir ein Rätsel, aber so war es nun einmal. Jede halbe Minute erregte irgendein Umstand ihre ''Lachlust'' aufs neue, so daß ich ihr wieder anderthalb Minuten Zeit zum Atemschöpfen lassen mußte.“
او تقریباً می‌خواست از خنده بمیرد. اینکه چه چیزی در تمام دنیا برایش اینقدر خنده‌دار بود برای من معمایی بود، اما خب همینطور بود. هر نیم دقیقه، اتفاقی باعث می‌شد میل به خنده‌اش دوباره برانگیخته شود، به طوری که من مجبور بودم یک دقیقه و نیم دیگر به او فرصت نفس کشیدن بدهم.
