Jede Sprache hat ein ihr eigenes ''Lautsystem.'' Zum ''Lautsystem'' des Deutschen gehören z.B. die Vokale [a], [ɛ] und [ɔ], nicht aber die entsprechenden Nasalvokale, die z.B. im Französischen vorkommen.
هر زبانی نظام آوایی خاص خود را دارد. برای مثال، مصوت‌های [a]، [ɛ] و [ɔ] به نظام آوایی آلمانی تعلق دارند، اما مصوت‌های خیشومی متناظر که مثلاً در فرانسوی وجود دارند، در آن نیستند.
''Lautsysteme'' sind Gegenstand der Phonetik, man muss sie von den Phonemsystemen unterscheiden.
نظام‌های آوایی موضوع آواشناسی هستند؛ باید آن‌ها را از نظام‌های واج‌شناسی متمایز کرد.
„Erst 1939 hat N. S. Trubetzkoy, ein bedeutender Linguist der Prager Schule, die Frage: »Wie soll das ''Lautsystem'' einer künstlichen internationalen Hilfssprache beschaffen sein?« umfassend behandelt und schlüssig beantwortet.“ Hans Joachim Störig: ''Abenteuer Sprache. Ein Streifzug durch die Sprachen der Erde.'' 2., überarbeitete Auflage.Langenscheidt, Berlin/München 1997, Seite 376.
«تنها در سال ۱۹۳۹ بود که ان. اس. تروبتسکوی، زبان‌شناس برجسته مکتب پراگ، به این پرسش که «نظام آوایی یک زبان کمکی بین‌المللی مصنوعی چگونه باید باشد؟» به طور جامع پرداخت و پاسخ قانع‌کننده‌ای داد.»
