„›Ich sehe mir [im Obduktionssaal] am liebsten die mitgenommenen Typen an, die, die aussehen, als hätten sie ein schweres Leben gehabt‹, erklärt McLarney trocken. ›Wenn sie die aufschneiden, und die ''Leber'' ist fest und grau, werde ich depressiv. Aber wenn sie schön rosa und locker ist, bin ich den ganzen Tag guter Laune‹.“
«مکلارنی به خشک و خالی توضیح میدهد: من ترجیح میدهم در سالن کالبدشکافی به آدمهای ضربهخورده نگاه کنم... وقتی آنها را میشکافند و کبد سفت و خاکستری است، افسرده میشوم.»
