„Marga schwieg, stand auf und ließ zwei graue Stoffbahnen vor die Fenster fallen; zündete eine Kerze an, dass wir im Schimmer des winzigen ''Lichtleins'' dasaßen wie in einem dunklen warmen Bauch.“
"مارگا ساکت شد، بلند شد و دو پرده پارچهای خاکستری را جلوی پنجرهها انداخت؛ شمعی روشن کرد تا در نور کم نور کوچک مانند شکم گرم و تاریکی بنشینیم."
