die Luftsporenmessung

اندازه‌گیری اسپورهای هوایی، سنجش هاگ‌های معلق در هوا

Beispiele

• Raumluftmessung mit modernster Technik: ''Luftsporenmessung'' mit dem Luftkeimsammler (Bestimmung der Konzentration von keimfähigen Sporen in der Raumluft).اندازه‌گیری هوای اتاق با پیشرفته‌ترین تکنولوژی: اندازه‌گیری اسپورهای هوایی با جمع‌آورنده میکروب‌های هوایی (تعیین غلظت اسپورهای قابل کشت در هوای اتاق).
• Bei einer ''Luftsporenmessung'' wird ein definiertes Luftvolumen mit einem Messgerät gesammelt und in Kontakt mit verschiedenen Nährböden gebracht. Sporen, die in der Luft enthalten sind, setzen sich auf den Nährböden ab; die Proben werden anschließend in einem Labor bebrütet und mikrobiologisch analysiert.در اندازه‌گیری اسپورهای هوایی، حجم مشخصی از هوا با یک دستگاه اندازه‌گیری جمع‌آوری شده و با محیط‌های کشت مختلف در تماس قرار می‌گیرد. اسپورهای موجود در هوا روی محیط‌های کشت ته نشین می‌شوند؛ سپس نمونه‌ها در آزمایشگاه کشت داده شده و میکروبیولوژیکی تجزیه و تحلیل می‌شوند.
• Die ''Luftsporenmessung'' erfolgt mit einem Sporensammler. Es wird empfohlen, sich bei der Luftsporenmessung im Innenraum nach dem „Verfahren zur Bestimmung der Schimmelpilzkonzentration in der Luft am Arbeitsplatz“ -TRBA 430-zu richten.اندازه‌گیری اسپورهای هوایی با یک جمع‌آورنده اسپور انجام می‌شود. توصیه می‌شود که برای اندازه‌گیری اسپورهای هوایی در فضای داخلی، از «روش تعیین غلظت قارچ کپک در هوای محیط کار» -TRBA 430- پیروی شود.
• Luftsporenmessungen'' erfassen lediglich die wenigen Sporen, die zufällig in der Luft schweben und dann auch im Labor anzüchtbar sind. Die ''Luftsporenmessung'' kann also weder einen klaren Nachweis zur gesundheitlichen Belastung, noch einen sicheren Beweis für vorhandene Quellen liefern.اندازه‌گیری‌های اسپورهای هوایی تنها تعداد کمی از اسپورهایی را که به طور تصادفی در هوا معلق هستند و سپس در آزمایشگاه قابل کشت هستند، ثبت می‌کنند. بنابراین، اندازه‌گیری اسپورهای هوایی نه می‌تواند شواهد روشنی برای بار سلامتی ارائه دهد و نه اثبات مطمئنی برای منابع موجود.