die Lumpazität

لُپَکی بودن، حقه‌بازی، رفتار پَست

Beispiele

• Eine besonders lächerliche Impertinenz solcher anonymer Kritiker ist, daß sie wie die Könige per Wir sprechen, während sie nicht nur im Singular, sondern im Diminutiv, ja im Humilitiv reden sollten: Meine erbärmliche Wenigkeit, meine feige Verschmitztheit, meine verkappte Inkompetenz, meine geringe ''Lumpazität''.یک گستاخی به خصوص مضحک از سوی چنین منتقدان گمنامی این است که آنها مانند پادشاهان با «ما» صحبت می‌کنند، در حالی که آنها نه تنها باید در مفرد، بلکه در حالت تصغیر، حتی در حالت فروتنی صحبت کنند: منِ حقیر، زیرکیِ بزدلانه من، بی‌کفایتیِ پنهان من، «لُپَکی بودنِ» ناچیز من.