die Möglichkeitsform

Aussprache: /ˈmøːklɪçkaɪ̯t͡sˌfɔʁm/
Worttrennung: Mög·lich·keits·form
اسم

وجه التزامی (در دستور زبان)

Bedeutungen

1

در دستور زبان، «وجه التزامی» (Konjunktiv) حالتی از فعل است که برای بیان عدم قطعیت، آرزو، شرط، تردید، یا بیان غیرمستقیم سخنان به کار می‌رود. در زبان آلمانی، دو وجه التزامی وجود دارد: Konjunktiv I و Konjunktiv II.

  • Der Konjunktiv II wird oft verwendet, um irreale Bedingungen auszudrücken.وجه التزامی نوع دوم اغلب برای بیان شرایط غیرواقعی به کار می‌رود.
  • In indirekten Reden steht das Verb oft im Konjunktiv I.در جملات نقل قول غیرمستقیم، فعل اغلب در وجه التزامی نوع اول قرار می‌گیرد.
  • Die Möchlichkeitsform kann auch für höfliche Bitten genutzt werden.وجه التزامی همچنین می‌تواند برای درخواست‌های مؤدبانه استفاده شود.