„Ein paar Vorräte können wir mitnehmen in den Winter – und ein paar Düfte. Zum Beispiel das getrocknete ''Mariengras,'' das uns süßen Heuduft schenkt und die Erinnerung an warme, windstille Tage im Spätsommer. Früher nannte man das wohlriechende Gras „Mariae Bettstroh“, heutzutage wird es in Polen dem berühmten Wodka Zubrovka beigefügt, was weniger ein Zeichen für den Verfall der Sitten ist als vielmehr eines für die Vielseitigkeit mancher Nutzpflanzen.“Die Zeit, 30.10.1992; zitiert nach:
«می‌توانیم مقداری آذوقه برای زمستان با خود ببریم - و مقداری عطر. به عنوان مثال، «علف مریم» خشک شده که عطر یونجه شیرین به ما می‌دهد و یادآور روزهای گرم و بی‌باد اواخر تابستان است. در گذشته به این علف خوشبو «کاه بستر مریم» می‌گفتند، امروزه در لهستان به ودکای معروف زوبراوکا اضافه می‌شود که نشانه زوال اخلاقیات نیست، بلکه نشانه تطبیق‌پذیری برخی گیاهان مفید است.»
