„Der junge Mann presste die Hände vors Gesicht und sprang dann mit einer unbeschreiblichen Geste die ''Marmorstufen'' hinauf, die Bronzetür schloss sich hinter ihm, und eine halbe Stunde später schlenderten die Bummler von dannen, und die verängstigte Taube kehrte zu ihrem Platz in den Armen des Schicksals zurück.“
مرد جوان دستانش را روی صورتش فشار داد و سپس با حرکتی غیرقابل توصیف از پلههای مرمرین بالا پرید، درِ برنزی پشت سرش بسته شد و نیم ساعت بعد رهگذران پراکنده شدند و کبوتر وحشتزده به جای خود در آغوش سرنوشت بازگشت.
