der Meißelhieb

اثر یا نشانه‌ای که توسط ضربه زدن با اسکنه ایجاد می‌شود؛ خراش یا شکاف ناشی از ابزار.

• Der Steinmetz entfernte überschüssiges Material mit einem kräftigen Meißelhieb.سنگ‌تراش مواد اضافی را با یک ضربه قوی اسکنه برداشت.
• Ein tiefer Meißelhieb beschädigte die Oberfläche des Holzes.یک ضربه عمیق اسکنه به سطح چوب آسیب رساند.
• Man konnte die einzelnen Meißelhiebe auf der Skulptur erkennen.می‌شد ضربه‌های اسکنه را روی مجسمه تشخیص داد.