„Gestik und ''Mimik'' werden in der mündlichen Kommunikation als unterstützende Medien ausgenutzt und die gemeinsame Situation erlaubt in vielen Fällen die Verwendung deiktischer Pronomina anstatt expliziter Benennungen für die Identifizierung von und Bezugnahme auf Gegenstände.“Florian Coulmas: ''Über Schrift''. Suhrkamp, Frankfurt/Main 1982, Seite 39 f.
«ژستها و حالتهای چهره در ارتباطات شفاهی به عنوان رسانههای حمایتی مورد استفاده قرار میگیرند و موقعیت مشترک در بسیاری از موارد اجازه میدهد که به جای نامگذاریهای صریح برای شناسایی و ارجاع به اشیاء، از ضمایر اشارهای استفاده شود.»
