der Mitflüchtling

همراه پناهنده

Beispiele

• Nun sind diese Zeithintergründe der Handlung zwar sehr eindrucksvoll beschrieben, aber einiges stimmt dabei offenbar nicht, gerade genug, um den Leser auch an anderen Stellen zweifeln zu lassen, bis schließlich ein Gespinst von Fragwürdigkeiten, die der Verfasser nicht beabsichtigt haben kann, den Haupttitel des Buches Lügen straft. So läßt Robert Neumann einen alternden Anwalt Igel aus Ostberlin als Nebenkläger gegen den jüdischen Journalisten Sahl-Sobieski auftreten, der mit seiner Selbstanzeige, gegen Kriegsende einige ''Mitflüchtlinge'' an die SS verraten zu haben, der Motor der Handlung dieses Buches ist. In seinem Nachwort oder Freibrief am Ende sagt Robert Neumann wörtlich: „Der Anwalt aus Ostberlin hat keinerlei Ähnlichkeit mit dem ausgezeichneten Anwalt aus Ostberlin, der in westdeutschen Prozessen gegen Naziverbrecher gelegentlich als Nebenkläger auftritt.““Die Zeit, 03.12.1965; zitiert nach:حالا این پیش‌زمینه‌های زمانی عمل بسیار تاثیرگذار توصیف شده‌اند، اما برخی چیزها در آن ظاهراً درست نیستند، به اندازه‌ای که خواننده را در جاهای دیگر نیز به شک بیندازند، تا جایی که در نهایت شبکه‌ای از تردیدها که نویسنده نمی‌توانسته قصد آن را داشته باشد، عنوان اصلی کتاب را نقض می‌کند. رابرت نویمان یک وکیل سالخورده به نام ایگل را از برلین شرقی به عنوان شاکی فرعی علیه روزنامه‌نگار یهودی ساهل-سوبیسکی معرفی می‌کند که با خوداظهاری خود مبنی بر اینکه در پایان جنگ چند "همراه پناهنده" را به اس‌اس لو داده است، موتور محرک این داستان است. رابرت نویمان در پاورقی یا برائت‌نامه خود به طور لفظی می‌گوید: "وکیل برلین شرقی هیچ شباهتی به وکیل برجسته برلین شرقی ندارد که گاهی اوقات به عنوان شاکی فرعی در پرونده‌های آلمان غربی علیه جنایتکاران نازی ظاهر می‌شود.