die Nationalität

Aussprache: /natsi̯onaliˈtɛːt/
Worttrennung: Na·ti·o·na·li·tät
اسم

ملیت، تابعیت؛ (جمع) قومیت‌ها، ملیت‌ها

Bedeutungen

1

وابستگی قانونی یک فرد به یک کشور خاص که حقوق و وظایفی را برای او به همراه دارد؛ تابعیت.

  • Er hat die deutsche Nationalität, obwohl er in Frankreich geboren wurde.او تابعیت آلمانی دارد، اگرچه در فرانسه متولد شده است.
  • Die Nationalität eines Reisenden muss im Pass angegeben werden.ملیت یک مسافر باید در گذرنامه ذکر شود.
  • Die Frage nach der Nationalität ist bei der Einreise oft relevant.سوال در مورد ملیت اغلب هنگام ورود به کشور مرتبط است.
2

ویژگی تعلق به یک ملت یا قوم خاص؛ قومیت.

  • Die verschiedenen Nationalitäten in der Schweiz tragen zur kulturellen Vielfalt bei.ملیت‌های مختلف در سوئیس به تنوع فرهنگی کمک می‌کنند.
  • Die Nationalität der Bevölkerung in dieser Region ist sehr gemischt.قومیت جمعیت در این منطقه بسیار آمیخته است.
  • Sprache und Kultur sind oft eng mit der Nationalität verbunden.زبان و فرهنگ اغلب با قومیت ارتباط تنگاتنگی دارند.