die Nationalsprache

Aussprache: /natsi̯oˈnaːlˌʃpʁaːxə/

Wortzerlegung: Na·ti·o·nal·spra·che

اسم

زبان ملی

Beispiele

In Deutschland ist Deutsch die ''Nationalsprache''.در آلمان، آلمانی «زبان ملی» است.
So wie der Begriff der Nation ist auch der einer ''Nationalsprache'' problematisch.همانند مفهوم ملت، مفهوم «زبان ملی» نیز مسئله‌ساز است.
Ivrit ist die ''Nationalsprache'' der Israelis. Exklusiven Status als Staatssprache besitzt das Ivrit allerdings nicht, denn Israel ist offiziell zweisprachig (Ivrit/Arabisch).“Harald Haarmann: ''Kleines Lexikon der Sprachen. Von Albanisch bis Zulu.'' Beck, München 2001, Seite 188.عبری «زبان ملی» اسرائیلی‌هاست. البته عبری وضعیت انحصاری به عنوان زبان دولتی را ندارد، زیرا اسرائیل رسماً دوزبانه است (عبری/عربی).