„Holme drückte die rostige Schneide daran: In grellem Bogen sprühte ein Funkenschweif hervor und zerstob über dem aufglitzernden ''Negergesicht'', einem stummen, schwarzen und feuerfesten Schädel mit geschlossenen Augen, einer dunklen Holzschnitzerei, immer wieder aus dem Düster beschworen, bis der Stahl ausreichend scharf war.“
«هولمه لبه زنگ زده را روی آن فشار داد: در قوسی روشن، جرقههایی جهیدند و بر «چهره سیاه پوست» درخشان پاشیدند، جمجمهای ساکت، سیاه و نسوز با چشمانی بسته، یک کندهکاری چوبی تیره، که بارها و بارها از تاریکی احضار میشد، تا زمانی که فولاد به اندازه کافی تیز شد.»
