das Neuhochdeutsch

Aussprache: /ˈnɔɪ̯hoːxˌdɔʏ̯tʃ/

Wortzerlegung: Neu·hoch·deutsch

اسم

آلمانی نوین (زبان آلمانی از حدود سال ۱۵۰۰)

Beispiele

Neuhochdeutsch'' ist die hochdeutsche Sprache seit etwa 1350 oder dem 15. Jahrhundert.آلمانی نوین» زبان آلمانی از حدود سال ۱۳۵۰ یا قرن پانزدهم است.
Die deutsche Sprachentwicklung wird heute bezeichnet und periodisiert mit Althochdeutsch (750–1050), Mittelhochdeutsch (1050–1350) und ''Neuhochdeutsch'' (ab 1350).تکامل زبان آلمانی امروزه با دوره‌های آلمانی کهن (۷۵۰-۱۰۵۰)، آلمانی میانه (۱۰۵۰-۱۳۵۰) و «آلمانی نوین» (از ۱۳۵۰ به بعد) دسته‌بندی می‌شود.
Die ältere Sprachgeschichtsforschung teilte die Geschichte der deutschen Sprache nach historischen Aspekten in die Abschnitte Althochdeutsch (von den Anfängen bis 1100), Mittelhochdeutsch (1100-1500) und ''Neuhochdeutsch'' (1500 bis zur Gegenwart).پژوهش‌های قدیمی‌تر تاریخ زبان، تاریخ زبان آلمانی را بر اساس جنبه‌های تاریخی به دوره‌های آلمانی کهن (از آغاز تا ۱۱۰۰)، آلمانی میانه (۱۱۰۰-۱۵۰۰) و «آلمانی نوین» (۱۵۰۰ تا امروز) تقسیم می‌کردند.
Das Hochdeutsche teilt man wieder ein in Althochdeutsch 750 bis 1100, Mittelhochdeutsch 1100–1500 und ''Neuhochdeutsch'' 1500 bis Gegenwart.زبان آلمانی معیار دوباره به آلمانی کهن ۷۵۰ تا ۱۱۰۰، آلمانی میانه ۱۱۰۰ تا ۱۵۰۰ و «آلمانی نوین» ۱۵۰۰ تا امروز تقسیم می‌شود.