die Nobilität

طبقه اجتماعی متشکل از افراد دارای مقام‌های موروثی یا افتخاری بالا، مانند دوک‌ها، کنت‌ها و بارون‌ها؛ اشراف.

• Die Nobilität genoss in vielen europäischen Ländern besondere Privilegien.اشرافیت در بسیاری از کشورهای اروپایی از امتیازات ویژه‌ای برخوردار بودند.
• Der König ernannte ihn in den Rang der Nobilität.پادشاه او را به مقام اشرافیت منصوب کرد.
• Nach der Revolution verlor die Nobilität viel von ihrem Einfluss.پس از انقلاب، اشرافیت بخش زیادی از نفوذ خود را از دست داد.

مفهومی انتزاعی که به شرافت، نجابت و بزرگواری اخلاقی اشاره دارد.

• Er zeigte eine bemerkenswerte Nobilität im Angesicht des Scheiterns.او در مواجهه با شکست، نجابت قابل توجهی از خود نشان داد.
• Wahre Nobilität zeigt sich nicht im Reichtum, sondern im Charakter.اشرافیت واقعی نه در ثروت، بلکه در شخصیت نمایان می‌شود.
• Ihre Handlungen waren von einer tiefen Nobilität geprägt.اعمال او تحت تأثیر نجابت عمیقی بود.