„[…] diese Flucht ist jedoch vergeblich; denn die Tropen stellen den Prozeß dar, durch den jeder Diskurs die Gegenstände konstituiert, die er lediglich realistisch zu beschreiben […] behauptet. Es ist hier nicht der Raum, den ebenso faszinierenden wie überzeugenden Gedankengang des Buches nachzuzeichnen. Jedenfalls erscheint es nur konsequent, daß White den Historikern rät, mentalen Präfigurationen genauer nachzuspüren. Es leuchtet ebenso ein, warum er dem Fach - schon um der Glaubwürdigkeit willen - eine offene Partnerschaft von ''Noesis'' und Poiesis anempfiehlt, also von Analyse und Dichtung. Von Haus aus selbst Historiker, springt der Verfasser zuweilen ausgesprochen rüde mit seiner Zunft um.“H86/KZ4.51137 Die Zeit, 03.10.1986, Nr. 41, Jg. 41, S. LB. - Sachgebiet: Kultur; Papcke, Sven: Auch Klio schwebt hoch über den Realitäten (S.26); zitiert nach:
"[...] اما این گریز بیهوده است؛ زیرا استعاره‌ها فرآیندی را نشان می‌دهند که از طریق آن هر گفتمانی اشیائی را که صرفاً به صورت واقع‌گرایانه توصیف می‌کند [...] ادعا می‌کند. در اینجا مجال نیست که روند فکری جذاب و قانع‌کننده کتاب را ترسیم کنیم. در هر صورت، منطقی به نظر می‌رسد که وایت به مورخان توصیه می‌کند که پیش‌فرض‌های ذهنی را دقیق‌تر بررسی کنند. همچنین قابل درک است که چرا او "مشارکت باز نوئسیس (ادراک) و پوئسیس (آفرینش)"، یعنی تحلیل و شعر را برای این رشته - حداقل برای اعتبار - توصیه می‌کند. نویسنده که خود در اصل مورخ است، گاهی اوقات به طرز جسورانه‌ای با صنف خود رفتار می‌کند."
