„Es weist Züge einer restflektierenden, aber auch einer agglutinierenden Sprache auf: Alle Kasus der ''Nominalflexion'' sind bis auf den Genitiv (einheitlich auf -s) verschwunden und im verbalen Bereich gibt es nur noch eine Einheitsflexion, die keine Kongruenzbeziehungen mehr in bezug auf Numerus oder Person aufweist.“
«این زبان ویژگی‌های یک زبان با صرف باقی‌مانده و همچنین یک زبان التصاقی را نشان می‌دهد: تمام حالت‌های صرف اسمی به جز حالت اضافه (که به طور یکنواخت به -s ختم می‌شود) ناپدید شده‌اند و در حوزه فعلی تنها یک صرف واحد وجود دارد که دیگر روابط تطابقی را از نظر عدد یا شخص نشان نمی‌دهد.»
