der Nominativ

Aussprache: /nomiˈnaːtiːf/

Wortzerlegung: No·mi·na·tiv

اسم

حالت فاعلی (در دستور زبان)

Beispiele

Im Satz „Der Junge ist ein guter Schüler.“ stehen sowohl „Junge“ als auch „Schüler“ im ''Nominativ'' und bezeichnen zuerst das Subjekt, dann das Prädikatsnomen.در جمله »پسر یک دانش‌آموز خوب است«، هم »پسر« و هم »دانش‌آموز« در حالت فاعلی قرار دارند و ابتدا فاعل و سپس مسند را مشخص می‌کنند.
In den modernen Sprachen, die daraus entstanden sind, ist die Unterscheidung zwischen ''Nominativ'' und Akkusativ weitestgehend weggefallen.در زبان‌های مدرنی که از آن مشتق شده‌اند، تمایز بین فاعلی و مفعولی تا حد زیادی از بین رفته است.