die Notorietät

Aussprache: /notoʁieˈtɛːt/
Worttrennung: No·to·ri·e·tät
اسم

بدنامی، شهرت (معمولاً منفی)، رسوایی عمومی

Bedeutungen

1

شهرت یا شناخته شدن گسترده، اما اغلب به دلیل اعمال یا ویژگی‌های منفی، رسوایی یا فعالیت‌های غیرقانونی؛ بدنامی.

  • Der Politiker erlangte traurige Notorietät durch seine Korruptionsfälle.آن سیاستمدار به دلیل پرونده‌های فسادش به شهرت غم‌انگیزی دست یافت.
  • Die Notorietät des Verbrechers machte ihn landesweit bekannt.بدنامی آن جنایتکار او را در سراسر کشور مشهور کرد.
  • Er fürchtete die Notorietät, die mit dem Skandal einherging.او از بدنامی که با این رسوایی همراه بود، می‌ترسید.