die Oberhoheit

Aussprache: /ˈoːbɐˌhoːhaɪ̯t/
Worttrennung: Ober·ho·heit
اسم

حاکمیت عالی، سلطه، سیادت

Bedeutungen

1

قدرت یا حق حاکمیت عالی و نهایی بر یک قلمرو، ملت یا گروه؛ اقتدار برتر.

  • Der König beanspruchte die Oberhoheit über das gesamte Land.پادشاه ادعای حاکمیت عالی بر کل کشور را داشت.
  • Die Oberhoheit des Staates über sein Territorium ist unbestritten.حاکمیت عالی دولت بر قلمرو خود غیرقابل انکار است.
  • In diesem Vertrag verzichtet das Land auf seine Oberhoheit in bestimmten Bereichen.در این پیمان، کشور از حاکمیت خود در زمینه‌های خاصی چشم‌پوشی می‌کند.