der Oberkommandierender

Aussprache: /ˌoːbɐkɔmanˈdiːʁəndɐ/
Worttrennung: Ober·kom·man·die·ren·der
اسم

فرمانده کل، فرمانده عالی

Bedeutungen

1

بالاترین مقام فرماندهی در یک سازمان نظامی یا نیروهای مسلح.

  • Der Oberkommandierende gab den Befehl zum Angriff.فرمانده کل دستور حمله را صادر کرد.
  • Er wurde zum neuen Oberkommandierenden ernannt.او به عنوان فرمانده کل جدید منصوب شد.
  • Die Truppen warteten auf das Kommando des Oberkommandierenden.سربازان منتظر فرمان فرمانده عالی بودند.