das Onomatopoeticon

Aussprache: /ˌonomatopoˈeːtikɔn/
Worttrennung: Ono·ma·to·po·e·ti·con
اسم

واژه آوایی، کلمه تقلید صدا (در ادبیات و زبان‌شناسی)

Bedeutungen

1

واژه‌ای که صدای طبیعی را تقلید می‌کند یا شبیه آن است؛ کلمه آوایی. این اصطلاح در زبان‌شناسی و ادبیات برای توصیف کلماتی که صدای اشیاء، حیوانات یا اعمال را بازتاب می‌دهند، به کار می‌رود.

  • Das Wort 'Miau' ist ein klassisches Onomatopoeticon für das Geräusch einer Katze.کلمه 'میو' یک واژه آوایی کلاسیک برای صدای گربه است.
  • In Kinderbüchern werden oft Onomatopoetika verwendet, um Geräusche lebendig darzustellen.در کتاب‌های کودکان اغلب از واژگان آوایی برای به تصویر کشیدن صداها به شکلی زنده استفاده می‌شود.
  • Kuckuck' ist ein deutsches Onomatopoeticon für den Ruf des Vogels.کوکو' یک واژه آوایی آلمانی برای آواز این پرنده است.