das Onomatopoetikum

Aussprache: /ˌonomatopoˈeːtikʊm/
Worttrennung: Ono·ma·to·po·e·ti·kum
اسم

واژه آوایی، کلمه حاکی از صوت، نام‌آوا

Bedeutungen

1

واژه‌ای که صدای طبیعی را تقلید می‌کند یا از آن الهام گرفته شده است؛ مانند «میو» برای صدای گربه یا «چک‌چک» برای صدای آب.

  • Das Wort 'Kuckuck' ist ein bekanntes Onomatopoetikum.کلمه 'کوکو' یک واژه آوایی شناخته شده است.
  • Viele Kinder lernen zuerst die Onomatopoetika für Tiergeräusche.بسیاری از کودکان ابتدا واژه‌های آوایی برای صداهای حیوانات را یاد می‌گیرند.
  • Der Autor verwendet bewusst Onomatopoetika, um die Atmosphäre zu verstärken.نویسنده آگاهانه از واژه‌های آوایی برای تقویت فضا استفاده می‌کند.