der Pfandgläubiger

Aussprache: /pfantˈɡlɔɪ̯bɪɡɐ/
Worttrennung: Pfand·gläu·bi·ger
اسم

مرتهن، طلبکار دارای حق رهن

Bedeutungen

1

شخص یا نهادی که مالی به عنوان وثیقه یا گرو در اختیار دارد و حق بازداشت یا فروش آن را در صورت عدم پرداخت بدهی توسط رهن‌گذار دارد.

  • Der Pfandgläubiger hat das Recht, die Sicherheit zu verwerten.مرتهن حق دارد وثیقه را بفروشد (یا از آن بهره‌برداری کند).
  • Ohne Zustimmung des Pfandgläubigers darf das Pfand nicht verkauft werden.بدون رضایت مرتهن، مال گرو گذاشته شده نباید فروخته شود.
  • Die Bank agiert hier als Pfandgläubiger für das Hypothekendarlehen.بانک در اینجا به عنوان مرتهن وام مسکن عمل می‌کند.