„In der darauf folgenden Verbalisierung ihrer Erinnerung greift Angela dann allerdings nicht zum zunächst erwartbaren Pronomen der ersten Person Singular, sondern sie wählt die entsprechende ''Pluralform'' mir (wir), womit sie sich als Mitglied einer Gruppe – hier ihrer Familie – identifiziert und als Vertreterin dieser erzählt.“
«در بیان بعدی خاطراتش، آنگلا نه تنها از ضمیر اول شخص مفرد مورد انتظار استفاده نمیکند، بلکه شکل جمع مربوطه «ما» (ما) را انتخاب میکند، که با آن خود را به عنوان عضوی از یک گروه - در اینجا خانوادهاش - معرفی میکند و به نمایندگی از آن صحبت میکند.»
