die Präfigierung

Aussprache: /pʁɛfiˈɡiːʁʊŋ/
Worttrennung: Prä·fi·gie·rung
اسم

پیشوندگذاری (در زبان‌شناسی)

Bedeutungen

1

در زبان‌شناسی، فرآیند افزودن پیشوند (سابق) به ابتدای ریشه یا بن واژه برای ایجاد واژه‌ای جدید یا تغییر دادن نقش دستوری یا معنای واژه اصلی.

  • Die Präfigierung ist eine gängige Methode, um neue Verben im Deutschen zu bilden.پیشوندگذاری یک روش رایج برای ساختن فعل‌های جدید در زبان آلمانی است.
  • Das Präfix 'un-' wird oft durch Präfigierung verwendet, um das Gegenteil auszudrücken.پیشوند 'un-' اغلب از طریق پیشوندگذاری برای بیان معنای مخالف استفاده می‌شود.
  • Die Präfigierung von 'lesen' zu 'vorlesen' ändert die Bedeutung des Verbs.پیشوندگذاری 'vor-' به فعل 'lesen' (خواندن) به 'vorlesen' (خواندن با صدای بلند) معنای فعل را تغییر می‌دهد.