der Ranghöchster

Aussprache: /ˈʁaŋˌhøːçstɐ/
Worttrennung: Rang·höchs·ter
اسم

بالاترین رتبه

Bedeutungen

1

شخص یا مقامی که بالاترین درجه یا رتبه را در یک سازمان، سلسله مراتب یا گروه دارد.

  • Der ranghöchste Offizier leitete die Zeremonie.بالاترین افسر، مراسم را رهبری کرد.
  • Sie ist die ranghöchste Beamtin in der Abteilung.او بالاترین مقام زن در این بخش است.
  • Der ranghöchste Vertreter des Landes traf sich mit dem Botschafter.بالاترین نماینده کشور با سفیر دیدار کرد.