die Raumzeit

فضا-زمان

Beispiele

• Doch als Einstein 1912 nach Zürich zurückkehrte, hatte er den glücklichen Einfall, dass die Äquivalenz gültig bliebe, wenn die Geometrie der ''Raumzeit'' nicht flach, wie bislang angenommen, sondern gekrümmt wäre. Er stellte sich vor, Masse und Energie verzerrten die ''Raumzeit'' in irgendeiner Weise, die es noch zu bestimmen galt. Unter dieser Prämisse würden Objekte wie Äpfel oder Planeten versuchen, sich in geradestmöglicher Weise durch die ''Raumzeit'' zu bewegen, doch schiene ihre Bahn ähnlich wie in Anwesenheit eines Newtonschen Gravitationsfeldes verbogen zu werden, weil die ''Raumzeit'' gekrümmt wäre (Abb.1.12).اما وقتی اینشتین در سال 1912 به زوریخ بازگشت، ایده خوشایندی به ذهنش رسید که اگر هندسه فضا-زمان مسطح نباشد، بلکه خمیده باشد، هم‌ارزی معتبر خواهد ماند. او تصور کرد که جرم و انرژی فضا-زمان را به نحوی که هنوز باید تعیین می‌شد، منحرف می‌کنند. تحت این فرض، اجسامی مانند سیب‌ها یا سیارات سعی می‌کردند به مستقیم‌ترین شکل ممکن در فضا-زمان حرکت کنند، اما مسیر آنها به نظر می‌رسید که مشابه حضور یک میدان گرانشی نیوتنی خمیده می‌شود، زیرا فضا-زمان خمیده بود (شکل 1.12).
• Die verlorene Zeit aber konnte sie nicht mehr aufholen. Einstein sei Dank: Mit Ringlasern lässt sich die ''Raumzeit'' verändern »Diese Uhr ist wie ein Zeitreisender aus der Vergangenheit, der zu uns in die Zukunft gekommen ist«, sagt Mallett. Einstein hatte also recht, allein die Richtung war falsch.اما زمان از دست رفته را دیگر نمی‌توانست جبران کند. به لطف اینشتین: با لیزرهای حلقوی می‌توان فضا-زمان را تغییر داد. «این ساعت مانند یک مسافر زمان از گذشته است که به آینده ما آمده است»، مالت می‌گوید. پس اینشتین حق داشت، فقط جهت اشتباه بود.