اسم
هنجار حقوقی، قاعده حقوقی (هنجار اجتماعی الزام‌آور قانونی)
جملات نمونه برای Rechtsnorm:
„Der rechtliche Begriff der Verwandtschaft hat nämlich eine besondere Tragweite. Er fungiert, wie der Jurist sagt, als ‚Tatbestand‘, an den ‚Rechtsfolgen‘ durch den ‚Rechtssatz‘ (die ''‚Rechtsnorm‘'') geknüpft sind.“
«مفهوم حقوقی خویشاوندی دارای دامنه خاصی است. همانطور که حقوقدان می‌گوید، این مفهوم به عنوان یک 'واقعیت' عمل می‌کند که 'پیامدهای حقوقی' توسط 'قاعده حقوقی' (یا 'هنجار حقوقی') به آن گره خورده‌اند.»
„Ob eine unter Menschen verbreitete Geltungsvorstellung als dem Bereich der ‚Ethik‘ angehörig anzusehen ist oder nicht (dann also ‚bloße‘ Konvention oder ‚bloße‘ ''Rechtsnorm'' ist), kann für die empirische Soziologie nicht anders als nach demjenigen Begriff des ‚Ethischen‘ entschieden werden, der in dem in Frage stehenden Menschenkreis tatsächlich galt oder gilt.“
«اینکه آیا یک تصور معتبر رایج در میان مردم باید به حوزه 'اخلاق' تعلق داشته باشد یا خیر (و در این صورت صرفاً یک عرف یا صرفاً یک هنجار حقوقی است)، برای جامعه‌شناسی تجربی نمی‌تواند جز بر اساس مفهومی از 'اخلاقی' که در گروه انسانی مورد نظر واقعاً معتبر بوده یا هست، تصمیم‌گیری شود.»
„Ius privatum ist das von den Staatsangelegenheiten abgesonderte Recht, dessen Benutzung den einzelnen vorbehalten und von den Bedürfnissen der Staatserhaltung unabhängig ist. Ius publicum (= ad populum pertinens, non ad singulos) ist dagegen das Recht, das der Staatserhaltung dient und daher auch in diesem Sinne anzuwenden ist. Diese beiden Rechtsgruppen sind die Grundlagen (positiones) für eine vernünftige Rechtsverteilung … Hierzu gehören nicht bloß ''Rechtsnormen,'' sondern auch rechtserzeugende Privatakte, z. B. ein pactum conventum oder eine stipulatio … Sieht man freilich in dem Namen des ius publicum nicht einen Hinweis auf den Inhalt, sondern auf die Quelle des Rechts, so bezeichnet ius publicum das von Staats wegen anerkannte Recht, zu dem auch die Sätze des ius privatum gehören, also ein rechtliches Staatsgebot, eine staatliche ''Rechtsnorm'' oder einen Staatsvertrag …“
«Ius privatum (حقوق خصوصی) حقوقی است که از امور دولتی جدا شده و استفاده از آن برای افراد محفوظ است و مستقل از نیازهای حفظ دولت است. در مقابل، Ius publicum (= مربوط به مردم، نه به افراد) حقوقی است که به حفظ دولت خدمت می‌کند و بنابراین باید به این معنا نیز اعمال شود. این دو گروه حقوقی مبنای (positiones) توزیع منطقی حقوق هستند... این شامل نه تنها هنجارهای حقوقی، بلکه اقدامات خصوصی مولد حقوق نیز می‌شود، به عنوان مثال یک pactum conventum یا یک stipulatio... اگر کسی در نام ius publicum نه اشاره‌ای به محتوا، بلکه به منبع حقوق ببیند، ius publicum حقوقی را نشان می‌دهد که توسط دولت به رسمیت شناخته شده است، که شامل اصول ius privatum نیز می‌شود، یعنی یک فرمان دولتی حقوقی، یک هنجار حقوقی دولتی یا یک معاهده دولتی...»
