„Dann hatte er die Gabe, alles, was er sagte, in ''Reime'' zu bringen, wenn er gerade wollte; es wurde keine Hochzeit gehalten, bei der Ulenvater nicht seinen Vers sagte, und jedesmal einen anderen.“
«سپس او این استعداد را داشت که هر چه میگوید را به «قافیه» درآورد، اگر میخواست؛ هیچ عروسیای برگزار نمیشد که اولنفادر (Ulenvater) در آن شعرش را نگوید، و هر بار هم یک شعر متفاوت.»
