„Der Weg führte durch einen ''Robinienwald''; überall riesige sonnenbeschienene Bohnenhülsen, das Licht fleckig und überschattet von verwehten, ans schwärzliche Astwerk gepfählten Papierfetzen, die Dornen behängt mit regenverwaschenen Baldachinen aus Zeitungspapier, mit Abfall und kaputten Drachen.“
«مسیر از میان جنگل اقاقیا می‌گذشت؛ در همه جا غلاف‌های بزرگ آفتاب‌خورده لوبیا، نور لکه‌دار و سایه‌دار از تکه‌های کاغذی که باد آنها را به شاخه‌های سیاه آویزان کرده بود، پوشیده از خارها، با سایبان‌های شسته شده با باران از روزنامه، زباله و بادبادک‌های شکسته آویزان بود.»
