„Bei den jüngeren Runen unterscheidet man zwischen drei Schrifttypen, den dänischen oder »gewöhnlichen« ''Runenformen,'' die in Dänemark mit Schonen, Westschweden, später ganz Schweden, und Norwegen verbreitet sind, den schwedisch-norwegischen Runen, die in Ostschweden, in Süd- und Westnorwegen und in den norwegischen Kolonien im Westen, besonders auf der Insel Man, auftreten, und den sogenannten Helsingerunen, einer Art Geheimschrift oder Kursiv, die in Nordschweden beheimatet ist und durch Auslassung des Hauptstabes jeder einzelnen Rune gebildet wurde.“
«در مورد رون‌های جدیدتر، سه نوع خط متمایز می‌شود: رون‌های دانمارکی یا «عادی» که در دانمارک با اسکونه، سوئد غربی، سپس تمام سوئد و نروژ رایج هستند؛ رون‌های سوئدی-نروژی که در سوئد شرقی، نروژ جنوبی و غربی و در مستعمرات نروژی در غرب، به ویژه در جزیره من، ظاهر می‌شوند؛ و به اصطلاح رون‌های هلسینگر، نوعی رمزنگاری یا خط شکسته، که در شمال سوئد بومی است و با حذف میله اصلی هر رون تشکیل شده است.»
