die Salonmalerei

نقاشی سالنی، نقاشی عامه‌پسند

Beispiele

• Heute darf die Kunst ruhig dumm und süß und sentimental sein, keiner mag dem Kitsch mehr böse sein. Plötzlich wird die lange geächtete ''Salonmalerei'' des 19. Jahrhunderts wieder aus den Depots geholt, die Museen feiern den Seelenschwulst von Fernand Khnopff, Paul Delaroche oder Lawrence Alma-Tadema, der lange als der »schlechteste Maler des 19. Jahrhunderts« galt. Auch Bernard Buffet, ein Meister des zahnarztpraxentauglichen Existenzialismus, wird wieder öffentlich ausgestellt.“Die Zeit, 18.10.2012; zitiert nach:امروزه هنر می‌تواند احمقانه، شیرین و احساساتی باشد، هیچ‌کس دیگر از کیچ بدش نمی‌آید. ناگهان نقاشی سالنی قرن نوزدهم که مدت‌ها طرد شده بود دوباره از انبارها بیرون آورده می‌شود، موزه‌ها شور و احساسات فرناند نوپف، پل دلاوروش یا لارنس آلما-تادما را جشن می‌گیرند، کسی که مدت‌ها به عنوان «بدترین نقاش قرن نوزدهم» شناخته می‌شد. برنارد بوفه، استاد اگزیستانسیالیسم مناسب برای مطب دندانپزشکی، نیز دوباره به طور عمومی نمایش داده می‌شود.