„Ein ''Samariter'' aber reiste und kam dahin; und da er ihn sah, jammerte ihn sein, er ging zu ihm, verband ihm seine Wunden und goß darein Öl und Wein und hob ihn auf sein Tier und führte ihn in die Herberge und pflegte ihn.“
«اما یک سامری در حال سفر بود و به آنجا رسید؛ و چون او را دید، دلش به حال او سوخت، نزد او رفت، زخمهایش را بست و در آن روغن و شراب ریخت و او را بر حیوان خود سوار کرد و به مسافرخانه برد و از او پرستاری کرد.»
