die Schönheit

Aussprache: /ˈʃøːnhaɪ̯t/
Worttrennung: Schön·heit
اسم

زیبایی

Bedeutungen

1

کیفیت یا ویژگی دلپذیر بودن؛ جذابیت ظاهری یا باطنی.

  • Die Schönheit der Natur ist atemberaubend.زیبایی طبیعت نفس‌گیر است.
  • Ihre innere Schönheit strahlte nach außen.زیبایی درونی او به بیرون می‌تابید.
  • Er schätzte die Schönheit des Kunstwerks.او زیبایی اثر هنری را تحسین کرد.
2

یک فرد زیبا، به ویژه یک زن.

  • Sie war eine Schönheit auf dem Ball.او در مهمانی یک زیبایی بود (یک زن بسیار زیبا بود).
  • Die Schönheiten des Landes zogen viele Touristen an.زیبایی‌های این سرزمین بسیاری از گردشگران را جذب می‌کرد.
  • Er verliebte sich in die Schönheit.او عاشق آن زن زیبا شد.