„Die Stunden vergingen, beide dösten vor sich hin, wurden bisweilen klar, fielen wieder in Schlaf und erwachten schließlich mit dem Gefühl der Übelkeit, das vom langen ''Schlummer'' in der Sonne stammt.“
«ساعتها گذشت، هر دو چرت میزدند، گاهی هوشیار میشدند، دوباره به خواب میرفتند و سرانجام با احساس تهوعی که از چرت طولانی در آفتاب ناشی میشد، بیدار شدند.»
