die Schrifttradition

Aussprache: /ˈʃʁɪfttʁadiˌt͡si̯oːn/
Worttrennung: Schrift·tra·di·ti·on
اسم

سنت نوشتاری، سنت خطی

Beispiele

  • Dies gilt in jedem Fall für Alteuropa, Altchina und für das präkolumbianische Mittelamerika, wo eine ''Schrifttradition'' aus eigenem kulturellen Antrieb einsetzte.“Harald Haarmann: ''Universalgeschichte der Schrift.'' Campus Verlag, Frankfurt/New York 1990, S. 94 f.این در هر صورت برای اروپای باستان، چین باستان و آمریکای مرکزی پیشاکلمبیایی صدق می‌کند، جایی که یک سنت نوشتاری از انگیزه فرهنگی خودشان آغاز شد.