„Der hinzugefügte allgemeine ''Seinsmodus'', der sich auf ein einzelnes Ding für sich bezieht, aber verneint ausgedrückt wird […], bezeichnet nicht mehr nur das „Seiende“, sondern das Seiende als Eines (unum), also als Ungeteiltes, also als Individuum.“
«حالت وجودی کلی اضافه شده، که به یک چیز منفرد به خودی خود اشاره دارد، اما به صورت منفی بیان میشود [...]، دیگر فقط به «موجود» اشاره نمیکند، بلکه به موجود به عنوان یک (unum)، یعنی به عنوان تقسیمناپذیر، یعنی به عنوان فرد اشاره دارد.»
