die Selbstbeweihräucherung
خودستایی، خودمدیحهگویی (افراطی)
Bedeutungen
1
عمل یا عادت ستایش اغراقآمیز و افراطی خود، دستاوردها یا ویژگیهای شخصی.
- Seine ständige Selbstbeweihräucherung macht ihn bei Kollegen unbeliebt.خودستایی مداوم او، او را در میان همکاران ناپسند میسازد.
- Manche Politiker neigen zur Selbstbeweihräucherung, um ihre Erfolge hervorzuheben.برخی سیاستمداران برای برجسته کردن موفقیتهای خود، تمایل به خودستایی دارند.
- Diese Rede war eine reine Selbstbeweihräucherung ohne Substanz.این سخنرانی صرفاً خودستایی بدون محتوا بود.