„''Sozialisation'' nennt man die Erziehung der Menschen zu umgänglichen Wesen. Im Selbstgespräch erleben wir die Grenzen unserer ''Sozialisation'' und die Mankos. ''Sozialisation'' heißt, wir sollen geistig-seelisch stubenrein werden. Wir sollen nur noch denken, was wir auch aussprechen können.“
«جامعه‌پذیری به تربیت انسان‌ها به موجوداتی سازگار گفته می‌شود. در گفتگوی درونی، ما محدودیت‌های جامعه‌پذیری و کاستی‌های خود را تجربه می‌کنیم. جامعه‌پذیری به این معناست که ما باید از نظر روحی و روانی پاکیزه شویم. ما باید فقط به چیزی فکر کنیم که می‌توانیم بیان کنیم.»
